piernikowa chata
- Kinga
- 3 dni temu
- 1 minut(y) czytania
Jechałam przez Podskale, do potoku Rybnianki. Liczyłam na efektowną złotą godzinę.
Przed starym domem na Bednarzach była wykoszona trawa, drzwi były lekko otwarte. Przed domem stał samochód, szumiała kosiarka. Dotarłam pod Krzyż i ruszyłam w dół. Stanęłam i zaczęłam myśleć - upał dawał się we znaki, ale zawróciłam. Jeśli samochodu tam już nie ma to trudno, ale jeśli jest…
Był!
– Czy mogę zrobić zdjęcia temu domowi? – zapytałam.
– Tak. Chce pani wejść też do środka?
Dom wybudowano w 1911 roku. Jego nienaruszona zębem czasu dachówka pochodzi z nieistniejącej już dziś Płaszowskiej Fabryki Dachówek. Przypomina chatę z piernika.
Pierwszymi gospodarzami byli państwo Tekieli. Od samego początku miejsce to tętniło życiem – drzwi zawsze stały otworem, a sąsiedzi i bliscy wciąż wpadali na chwilę po poradę, po jajka, po cukier albo po prostu po to, by porozmawiać.
Drewniany budynek stoi frontem do Rybnianki. Na ganek prowadzą schody z obu stron, a stamtąd wchodziło się do przestronnej sieni. Obszerna sień dzieli wnętrze na dwie izby. W tej głównej, nad łóżkami, wciąż wiszą święte obrazy. Tam też znajduje się serce domu – tradycyjny piec oraz stojąca obok żeliwna koza. Druga izba pełniła funkcję kuchenną. Stamtąd przechodzi się bezpośrednio do stajni, która posiada również osobne wyjście na zewnątrz. To właśnie te drzwi widziałam wcześniej otwarte.
Kolejnego dnia przyjechałam tu o poranku, by schwytać zupełnie inne światło. Przyjechałam i w samo południe, by porozmawiać o mieszkańcach tego domu. Musiałam w swojej wyobraźni ożywić to miejsce, tchnąć w nie dawny promień życia. Czy mi się udało?
Zdecydujcie sami.
Ogromne podziękowania dla pana Adama, pani Teresy i pana Janka
