Poszarpane skały lub płaskie ściany zamykają przestrzeń z trzech stron...

Skalne wrota. Wielkie, monumentalne, obrośnięte zielenią.

Człowiek wpłynął raczej na lokalne utrzymanie populacji.

Zatrzymuję się w miejscu, które jest dla mnie krańcem ostoi...

mogę jednak łatwo wyobrazić sobie jak woda przetacza się z hukiem po głazach

Kiedy dotarłam do końca Piekła, jar zamknął się za moimi plecami. Ukrył przed wzrokiem skały i wąską nitkę piasku, którą przed chwilą pokonywałam.

Przede mną otwiera się olbrzymia łąka.

Ten na Nowym Świecie jest inny. Wyjątkowy.

Nie mam odwagi sprawdzić, na ile skuł je lód i jak jest głębokie.

...pytań bez odpowiedzi wciąż pozostaje dużo.

Kolcami potrafią: przytrzymywać jedzenie, usuwać małe przeszkody, kopać lekkie zagłębienia w piasku, np. do schronienia.

Ujrzałam w końcu to do czego zmierzałam...

Pamiętałam wskazówki - trzymać się lewej strony.

W jaskini stwierdzono pochówek z epoki brązu lub wczesnej epoki żelaza.

Dostrzegam mostek i… robi mi się słabo. Z emocji.

Zwalone drzewo, na nim kamień. Na kamieniu ślimak a obok niego rysunek!

Nie zobaczycie tutaj wyraźnie ich twarzy. Bo oni na górze - ja na dole, ja na zewnątrz - ktoś w środku. Wszędzie ich pełno, ale czasem...

Obchodzę miejsce, gdzie jeszcze niedawno woda spadała z szumem.

Ściągała kamyki, kamienie, głazy. W Piekle musiało wrzeć…

...raz napina, raz luzuje linę