Ten na Nowym Świecie jest inny. Wyjątkowy.

Nie mam odwagi sprawdzić, na ile skuł je lód i jak jest głębokie.

Choć intuicja podpowiada, że „gdy zima jest sroga, trzeba pomagać”...

Dawno temu, choć wcale nie tak znowu bardzo dawno, w rybieńskiej krainie zwanej Bednarze, mieszkał chłopak imieniem Jasiek. Był to urwis niezwykle wesoły, którego z daleka można było poznać po tym, że zawsze – czy to w deszczu, czy w pełnym słońcu – paradował w czerwonych kaloszach i takiej samej czapce. Jasiek nie potrafił ustać w miejscu; skakał przez kamienie w potoku i wyśpiewywał na całe gardło: „W Bednarskiej Krainie – dzień ci tak pięknie minie,   dzień ci tak pięknie

Służyła też jako dojazd do pól, gdy pastwiska i uprawna ziemia sięgały aż tutaj.