Ten na Nowym Świecie jest inny. Wyjątkowy.

Nie mam odwagi sprawdzić, na ile skuł je lód i jak jest głębokie.

Służyła też jako dojazd do pól, gdy pastwiska i uprawna ziemia sięgały aż tutaj.

Że “niby” też może być piękne.

Zobaczyć to czego jeszcze nikt nie widział...

...pytań bez odpowiedzi wciąż pozostaje dużo.

Stoją niemal na wprost siebie w odległości ok. 30 metrów.

I na tym byłby koniec.

No, no Orlej! Ja tu na pewno wrócę!

Już za dwa dni nastanie rok 1927...

Wracam...

Od jutra już będzie inaczej...

... trzęsący się od przejeżdżających aut, wydający rytmiczne klek-klek gdy jechał nim wóz zaprzęgnięty w konia.

Jestem niewidoczna z drogi, znikam...

Teraz dołączają kolejne panie od...

... - skąpane deszczem świtezianki...

...rześkie “skoro świt” zachęcało do spaceru dolinką...

Wrzosy. Rześkie poranne powietrze budzi mnie, lekki chłód jest przyjemny. Widzę jak natura daje do zrozumienia kto tu rządzi. Kamienista...

Mijam szlaban i idę drogą przez las. Nie mogę sobie przypomnieć kiedy byłam ostatni raz pod Czerwonym Kanionem. Więc dziś idę. Główną...

Gdzieniegdzie jeszcze tylko buki uparcie nie chcą...